Het Montferland bolt op naast het dorpje Kilder.
De vriendelijke chauffeur van de Haltetaxi zet ons af bij de rotonde.
Dap en ik hebben gereisd van NS-trein naar Arriva-trein, naar bus, naar Haltetaxi.
— Waar zijn we nu?
Klieder? vraagt Dap als we het plaatsje uitlopen.
Tot onze blije verrassing piept een waterig zonnetje door de wolken.
Het weerbericht voorspelde grijs en winderig.
dat laatste klopt dan weer wel.
Op de onverharde weg richting de bosrand positioneert Dap me zodanig, dat ze schuin achter me precies uit de frisse wind loopt.
Die verdwijnt zodra we het Bergherbos ingaan.
Het avontuur begint al meteen: de bedachte aanlooproute naar de MTR blijkt niet meer dan een wissel.
Al gauw maken we grote stappen over een dikke laag dorre, knisperende varens.
Als we het eerste blauw-gele pijltje van de MTR zien, kijken we gelijk tegen de helling van de eerste top aan.
Dat trekt — we gaan eropaf!
Grote bonte specht
Aan de rand van het Bergherbos
De Kale Jakob op!
Bovenop de Kale Jakob kijken we tot aan de Veluwe.
Een afdaling volgt over bospaden met een dikke laag herfstblad erop.
Beuk, eik, kastanje, berk, ook lariksnaaldjes zien we liggen.
De meeste bomen zijn al vrijwel kaal, de laag varens daaronder is aan het inzakken.
Het is het staartje van het najaar alweer.
De Hettenheuvel en Groot Beekemark volgen elkaar snel op.
Wat een hoogteverschillen!
Het is mooi hier.
De route is makkelijk te volgen via de markering.
— Bijna in Zeddam, zegt Dap, als ze voor het eerst op de navigatieapp kijkt.
Huh?!
Dat is morgen pas!
Ik kom erachter dat ik ons de verkeerde kant op aan het loodsen ben over de rondwandeling.
Wat nu gedaan?
We vinden een doorsteekje dat ons snel op de bedachte route brengt.
Mooi!
Dap hoort de boomklever kabaal maken en het goudhaantje piepen.
Aan de bosrand pauzeren we op het bankje met opschrift Doar krieg 'ie proat van.
Vogeltjes zijn druk met het verzamelen van zonnebloempitten uit de uitgebloeide bloemen aan de rand van een akker.
Na een kopje thee en een reepje gaan we weer door.
De markering van de MTR
Uitzicht op Beek (Gld)
Een paar toppen verder bereiken we rond lunchtijd 't Peeske, waar we een goede pauze nemen.
Via de vijver gaan we verder.
De zon is verdwenen achter loodgrijze wolken.
Op zo'n eind-novemberdag lijkt net na lunchtijd de eerste schemering al te hebben ingezet.
Het gesprek brengt ons op een uitgebreide evaluatie van het samenwonen.
Daar hebben we mooi de tijd voor nu.
Samen weer wat wijzer moet de uitzichttoren op de Huizenberg worden beklommen.
Daar zien we de kerktoren van Hoch-Elten, ons volgende mikpunt, net over de grens.
Houtsnijwerk bij 't Peeske
Bij de uitzichttoren op de Huizenberg
Eend in de vijver bij 't Peeske
Duitsers zijn goed in het asfalteren van boswegen — ook rondom Hoch-Elten hebben ze zich uitgeleefd. Wat een verschil met het Nederlandse deel van de route! Het is al tot ons doorgedrongen dat we niet voor donker op de camping gaan arriverenWe nemen nog een kop thee op een modern metaal-en-betonnen bankje, dat heerlijk zit. Het is al tot ons doorgedrongen dat we niet voor donker op de camping gaan arriveren, en Dap vindt een afsteker voor Elten langs in plaats van dóór het grote dorp naast Hoch-Elten, dat ons alleen verharde weg en horeca lijkt te gaan brengen. Daar hebben Dap en ik allebei geen behoefte aan.
Op de Hoge Heide
Sint-Vituskerk in Hoch-Elten
De Elterberg brengt ons uitzicht over het nevelige Rijndal, wind, en wat regen.
Snel gaan we verder, dit microklimaat uit.
In het bos begint het stilaan stevig te schemeren.
Terug in Nederland schemert het zelfs aan de bosrand.
Als we de camping oplopen, is het precies donker.
— Gelukkig is het droog, zeg ik terwijl ik de Hubba Hubba uit de rugzak trek.
In het licht van de hoofdlamp zie ik de eerste druppels van een miezerbuitje.
Wat een timing!
Toch even tempo maken met het opzetten van ons onderkomen.
De damesdouche lijkt ons een prima, want warme, plek om een adventure food te eten.
Uit de luidspreker schalt Sky Radio: 50% kerstklassiekers, 50% Black Fridayreclame.
Een goede manier om campinggasten zo kort mogelijk te laten douchen! 😃
Dap slaapt al om negen uur, ik probeer nog wat te lezen, maar volg haar voorbeeld al snel.
De regen begint tegen de tent te tikken.
Het wordt steeds donkerder in het bos
Op de camping
Kliedercafetaria
Tien uur later vinden we onszelf met een ontbijt in de hand terug in de damesdouche.
Dezelfde warme plek, dezelfde activiteit — eten uit een zakje, letterlijk dezelfde kerstmuziek.
Het is even wennen, Kerstmis in november.
Buiten is het licht geworden.
De nachtelijke regen heeft plaatsgemaakt voor blauwe lucht.
Even later zijn we helemaal ingepakt.
Van onze verblijfplaats is niets meer te zien dan een droge plek in het gras.
Opstaan en spullen inpakken!
Ontbijt in de warme badkamer
In Stokkum laten wat mensen hun hond uit.
— Goedemorgen, groet ik.
— Hela, krijg ik terug.
— Goedemorgen, probeer ik bij de volgende hondenbezitter.
— Môj’n, is de reactie. We zijn hier niet in de Randstad.
De zon schijnt zowaar!
Het dorpje voorbij, lopen we de Molenbult op, met molen en aardige uitzichten.
We gaan door naar 's-Heerenberg, maar eerst volgt het prachtige landgoed van kasteel Huis Bergh.
Het slot zelf is enorm en staat mooi te wezen in het ochtendlicht.
We kijken onze ogen uit en maken veel foto's.
Inclusief wat omzwervingen in het oude centrum zijn we om elf uur nog in het plaatsje, en zien we dat De Snor open is gegaan: koffie met appeltaart dus!
Düffels Möll, Stokkum
Sint-Suitbertuskerk, Stokkum
Ganzen op weg naar het zuiden
Zwarte zwaan in de slotgracht
Toren van kasteel Huis Bergh
Wilde appeltjes
Kasteelpoort
Mechteld ten Ham, de 'heks' van 's Heerenberg
Koffiepauze in De Snor
Kasteel Huis Bergh
Als we verder lopen door de winkelstraat, zien we namen op de gevels als Tuunte en Medikamente die Grenze.
Inderdaad, niet de Randstad.
Bos en boerenland volgen elkaar op, het is soms wat winderig en de zon schijnt af en aan.
Wat een constante is: de mooie, smalle, kronkelige paadjes.
Het is heel mooi hier!
Vlak onder de top van de Galgenberg houden we theepauze, daarna stappen we door naar Zeddam en belanden we in Brinks Pannenkoeken voor lunch.
Smalle paadjes
Bos en boerenland volgen elkaar op
Boerderij
Torenmolen, Zeddam
Een korte boswandeling verder staan we op de vijfsprong van Groot Beekemark.
Al herkennen we de plek vreemd genoeg niet, hier stonden we gisteren toen we ontdekten dat we de verkeerde kant op liepen.
Ik bel de Haltetaxi om de reis vanuit Kilder terug naar een treinstation te boeken.
Helaas, ze zijn volgeboekt tot zes uur.
Wat?!
Dan nemen we wel een Uber.
Er zijn momenteel geen chauffeurs beschikbaar, zegt de Uber-appDe zon schijnt, maar komt niet verder dan de toppen van de bomen in het dichte bos waar we lopen.
We leggen het laatste stukje MTR af en lopen door het boerenland naar Kilder, waar we in de snackbar neerploffen, een kop thee bestellen en een Uber regelen.
De thee komt, maar er zijn momenteel geen chauffeurs beschikbaar, zegt de Uber-app na een tijdje.
Hoe gaan we ooit ontsnappen uit het Kliedercafetaria?
Dit is het avontuur, maar wel een irritant avontuur.
We hangen de rugzak weer om en stampen in de avondschemering drie km door naar station Wehl, waarvandaan een boemel ons richting het westen vervoert.
Gelukt!
Toren van Sint-Oswalduskerk, Zeddam
De zon komt niet verder dan de boomtoppen
Boerderij buiten Kilder
Het Plan
Het Montferland is een kleine, dicht beboste stuwwal met als hoogste punt de Hettenheuvel (92m).
Het glooiende gebied is gelegen in de Achterhoek in de provincie Gelderland, tegen de Duitse grens, en voor een klein deel in Duitsland.
De Montferlandse Toppenroute is een rondwandeling van 32,5km over grotendeels onverharde paden door dit gebied via allerlei 'toppen'.
De route is (uitstekend) gemarkeerd met blauw-gele pijlen.
Er zitten ook doorsteekjes in de route, die als keuzepunten zijn gemarkeerd.
Blogout liep de grote rondwandeling.
Er zijn diverse campings te vinden in de omgeving (de meeste zijn alleen niet in november geopend).
Met het OV kom je tot vlak bij de Toppenroute met de trein (station Emmerich-Elten, Duitsland) en met de bus ('s Heerenberg, Zeddam, en iets verder van de route, Beek (Gld)).
Blogout koos voor een start vanuit het ten noorden van Montferland gelegen dorpje Kilder met een iets langere aanlooproute naar de noordelijkste punt van de Montferlandse Toppenroute i.v.m.
een gunstige verdeling van de wandelkm's over twee wandeldagen en een overnachting op camping De Slangenbult.
In het weekend is de bushalte Dorp, Kilder het snelst bereikbaar met de RRReis Haltetaxi vanuit Didam of Doetinchem (minimaal 1 uur van tevoren reserveren, ca.
5 euro p.p.).
Wij hebben ervaren dat dat ene uur soms niet genoeg is: vol is vol.
Het plan is dan als volgt:
- Dag 1: Bushalte Dorp, Kilder — De Slangenbult via de westelijke kant van de Toppenroute, een aanloop van 2km plus over de Toppenroute: 19km, +300m, -300m. Horeca aan de route vind je bij Beek (Gld) na 8km, in Elten na 12km en in Hoch-Elten na 14km.
- Dag 2: De Slangenbult — bushalte Dorp, Kilder via de oostelijke kant van de Toppenroute, 14km, +200m, -200m plus een afloop van 2km terug naar de bushalte. Horeca vind je rond Stokkum aan het begin van de wandeldag, in 's Heerenberg na 3km en in en rond Zeddam na 9km.
De GPX van de Montferlandse Toppenroute kun je bijvoorbeeld van deze website downloaden.
